ครูในทัศนคติข้าพเจ้า

เนื่องในวันไหว้ครูที่ผ่านมา มีคำถามเชิงบวกกับตัวเองหลายอย่าง คำถามแรกคือ เราเป็นครูนั้นได้มีความเข้าใจลึกซึ้งถึงแก่นจริงแท้หรือไม่ หากนับว่าครูคนแรกจริงนั้นคือใครนั้น ทุกคนคงตอบได้แน่นอน แต่สำหรับผมแล้วผู้ที่เป็นครูแท้จริงนั้นคือพระพุทธเจ้า ผู้เป็นแบบอย่าง เป็นแรงบันดาลใจ เป็นความหมายของชีวิตของครูอย่างแท้ คุณธรรมของความเป็นครูนั้นหากประเมินตนเองแล้วมีครบถ้วนทีเดียว แต่จะให้ถึงขั้นอุกฤตนั้นคงยังห่างไกลอยู่ ครูในความหมาย ในคุณค่านั้นล้วนแล้วมีเป้าหมายเพื่อความเจริญของผู้เป็นศิษย์ คำว่าเจริญตรงข้ามกับคำว่าเสื่อมนั้นย่อมมีนัยสำคัญอยู่ไม่น้อย ต่อจากนี้ไปชีวิตที่มีความหมายของคำว่าครูมากยิ่งขึ้น  คำถามต่อมา คำว่าครูกับคำว่ามั่งคั่งไปด้วยกันได้ไหม ในระยะที่ผ่านมาผมเคยได้รับรู้ว่าอาชีพครูไม่ใช่อาชีพที่ร่ำรวย และไม่ควรจะร่ำรวย แต่ในความจริงแล้วครูต่างมีหนี้สินกันมากมายเพื่อทำให้ตนเองมั่งคั่ง วันนี้ผมได้เข้าใจแล้วว่าที่ผ่านมานั้นเป็นเรื่องเข้าใจผิดจากความจริงเป็นอย่างมาก คนที่สร้างความเจริญให้กับศิษย์ย่อมควรสร้างความเจริญให้กับตัวเองเพื่อเป็นแบบอย่างที่ถูกต้องให้กับศิษย์ได้ด้วย
     อาชีพครูเป็นอาชีพที่มีคุณค่าทางสังคมสูงมากจึงสมควรแล้วที่จะมีคุณธรรม ความรู้ ความสามารถที่โดดเด่น ตามเจตนาแท้จริงของพระบรมครูนั้นบอกว่า คนเป็นครูต้องมีความเห็นถูก มีการพัฒนาด้านจิตใจอยู่สม่ำเสมอ ไม่ว่าในฐานะใดที่มีการสอนผู้คนผู้นั่นย่อมมีศักดิ์ศรีแห่งความเป็นครูอยู่ สรุปรวมแล้วทุกคนต่างต้องมีหน้าที่ครูอยู่ในฐานะใดฐานะหนึ่ง หากเราต่างปฏิบัติตนให้สมฐานะครูแล้ว สังคมย่อมห่างไกลกับคำว่าเสื่อมเป็นแน่นอน