สมัยก่อนยังจำได้ตอนตื่นเช้าใหม่ ๆ ซึ่งสมัยก่อนตอนเด็ก ๆ ผมตื่นเช้ากว่าทุกวันนี้อยู่มาก เพราะเสียงวิทยุของพ่อจะปลุกให้ลุกขึ้นมาพร้อม ๆ กับเสียงของท่าจันทร์ ตอนนั้นผมไม่รู้หรอกว่าท่านจันทร์คือใคร รู้แค่ว่าท่านเป็นพระ แล้วก็เสียงท่านเพราะมาก เคริ้ม ๆ เลยทีเดียว ที่ผมชอบฟังตรงที่ท่านเทศน์สนุกดี และมีกลอนเพราะมาทุกครั้งด้วย สิ่งที่ผมจดจำได้ดี คือ บทกลอน ๒ บทนี้จึงได้เขียนในสมุดบันทึกไว้ ดังนี้ครับ
อย่าฝันถึง สิ่งชอบ เหนือขอบฟ้า
จงพอใจ สิ่งตรงหน้า สง่าสม
โลกของเรา ไม่หยุดนิ่ง ทั้งกลิ้งกลม
วางอารมณ์ สงบนิ่ง อย่างกลิ้งตาม
ท่านจันทร์
อยากมีเงิน ต้องทำงาน จึงพานพบ
อยากเรียนจบ ต้องขยัน หมั่นศึกษา
ถ้าอยากรัก ต้องฝักใฝ่ เวียนไปมา
อยากมีหน้า เสนอหน้า อาสาคน
อยากมีเกียรติ เลิกชั่ว อย่ามัวอด
อยากมียศ กล้าแข็ง ทุกแห่งหน
อยากเป็นหนึ่ง ต้องพึ่ง ตัวของตน
อยากเป็นคน ต้องมีธรรม ประจำใจ
อยากเรียนจบ ต้องขยัน หมั่นศึกษา
ถ้าอยากรัก ต้องฝักใฝ่ เวียนไปมา
อยากมีหน้า เสนอหน้า อาสาคน
อยากมีเกียรติ เลิกชั่ว อย่ามัวอด
อยากมียศ กล้าแข็ง ทุกแห่งหน
อยากเป็นหนึ่ง ต้องพึ่ง ตัวของตน
อยากเป็นคน ต้องมีธรรม ประจำใจ
ท่านจันทร์
กลอนทั้ง ๒ บทนี้ผมก็ไม่แน่ใจว่าท่านได้ประพันธ์เองหรือไม่แต่ผมจำได้แล้วเขียนลงสมุดบันทึกนานแล้วเป็นบทกลอนที่ผมจำได้ขึ้นใจ อาจเป็นพระท่านแรก ๆ ที่ผมได้ฟังเทศน์ หลังจากนั้นผมก็ได้ฟังธรรมของหลวงพ่อปัญญานันทภิกขุ ต่อมาได้ฟังธรรมของหลวงพ่อพุทธาส จนทำให้สนใจธรรมของท่านพระอาจารย์อื่น ๆ เรื่อยมา
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น